Zoeken
  • pastoor Miedema

Allerheiligen - Allerzielen


Lof en zegening van de graven 3 november Heide en Veulen om 13:30 u; Leunen om 15:00 u

Als een naaste je ontvalt, wordt je belevingswereld flink in beroering gebracht. Dat hebben vele mensen met elkaar gemeen.

Dit kan ook bij een scheiding gebeuren, een verhuizing van een vriend of bij een emigratie van een familielid naar een ver land. Er is afstand tussen elkaar gekomen. Bij rouw voel je verslagenheid en verdriet. Het vertraagt je dagen en met heel je wezen kun je die scheiding van tijd en ruimte voelen.

Begin november staan we stil bij al diegenen van wie wij afscheid hebben genomen. Allerheiligen en Allerzielen zijn gedenk- en kerkelijke feestdagen waar we uiting geven aan die gevoelens. Ondanks de ontkerkelijking en de secularisatie zijn het dagen die bij veel mensen iets losmaakt en waar we wat gemakkelijker uiting aan geven. Rouw en herdenkingen zijn krachtige emotionele momenten die we niet gauw laten schieten.

Er is een binding over de grenzen van de dood. Die band is er één van liefde. Bij het Pinksterfeest zaten de apostelen in angst bijeen omdat hun leider van de groep gearresteerd en omgebracht was op een openbare plek vlak voor het paasfeest. Vandaar de schrik en verbazing als Jezus levend binnenloopt in het afgesloten huis. Hoe kan dat? Is dood dan niet dood? Jezus leeft. De mensenzoon heeft de dood overwonnen. Opofferende liefde doet er toe en overstijgt het menselijke, zelfs de dood.

Vandaar het wekelijks gedenken van de dierbare gestorvenen in de voorbeden van de H. Mis. Hoeveel geliefden hebben zich niet laten kennen in opofferende liefde voor hun echtgenoten, kinderen en kleinkinderen, voor vrijwilligerswerk in onze samenleving. Juist die liefdevolle nabijheid staat ons in de herinnering geschreven. En dit voorbeeld herinnert weer aan de liefde die Jezus voor alle mensen had. In het bijzonder voor hen, die extra liefde nodig hadden, de zieken en de mensen die aan de rand van de samenleving staan (vergelijk Lukas 15:1-2).

Zo kunnen heiligen en de vele andere zielen ons toch nog raken. We staan open voor gebed om eventueel nog aan te vullen waar we naar elkaar op aarde te kort zijn geschoten. We bezoeken de rustplaats van onze dierbaren, branden een kaars en laten een bloem achter of verzorgen die dierbare plek.

Dank aan de vele vrijwilligers die onze kerkhoven bijhouden en verzorgen voor anderen. De kerkhoven zijn plekken waar we de jachtige menselijke leefwereld kunnen relativeren en moge wij herinneren wat er werkelijk toe doet. Dank ook aan onze Lieve Heer die ons in de dood is voorgegaan en een woning voor ons heeft bereid, als ons leven eenmaal is voltooid (vergelijk 2 Corinthiërs 5:1-2).

Pastoor Miedema


0 keer bekeken

© 2015 - Parochie Leunen-Veulen-Heide